Dekorasyon

Bir veya daha fazla geometrik şeklin, aralarında hiç boşluk kalmayacak ve üst üste gelmeyecek şekilde bir düzlemi tamamen kaplamasıdır. İç mimaride özellikle zemin ve duvar kaplamalarında, fayans, seramik, parke ve duvar kağıdı tasarımlarında kullanılır. M.C. Escher'in çalışmalarıyla popülerleşen bu teknik, mekana ritim, doku ve görsel bir derinlik katarak etkileyici ve sürekli desenler oluşturur.

Tezgahın alt kısmına monte edilen, kenarları tezgah seviyesinin altında kalan lavabo türüdür. Bu tasarım, tezgah yüzeyinde kesintisiz bir görünüm sağlar, temizliği kolaylaştırır ve modern, minimalist iç mekanlarda sıklıkla tercih edilir. Genellikle mutfak ve banyo tezgahlarında estetik ve hijyenik bir çözüm sunar.

Genellikle krem veya beyaz gibi açık renkli bir zemin üzerine, tek bir renkte (sıklıkla siyah, mavi, kırmızı veya yeşil) basılmış, pastoral sahneler, mitolojik figürler veya çiçek desenleri içeren karmaşık ve detaylı bir kumaş desenidir. 18. yüzyıl Fransa'sında ortaya çıkan bu desen, duvar kağıdı, döşemelik kumaş ve perdelerde kullanılarak mekanlara klasik ve zarif bir dokunuş katar.

Ton Sür Ton, iç mekan tasarımında tek bir ana rengin farklı ton, doygunluk ve açıklık derecelerinin kullanıldığı bir renk şeması yaklaşımıdır. Bu yöntem, derinlik ve zenginlik katarken, mekana sakin, sofistike ve bütünlüklü bir atmosfer kazandırır. Mobilya, duvar renkleri, tekstil ve aksesuarlarda uygulanabilir.

Genellikle kemerli bir yapıya sahip, kendisini taşıyan duvarlar veya kolonlar arasında uzanan, iç mekanlarda kubbe veya yarım silindir şeklinde bir boşluk oluşturan tavan türüdür. Mimari olarak estetik bir derinlik ve yükseklik hissi verirken, aynı zamanda yapısal bir eleman olarak geniş açıklıkları desteksiz geçme imkanı sunar. Tarihi ve modern yapılarda hem mühendislik hem de dekoratif amaçlarla kullanılır.

Merdiven, balkon, teras veya galeri boşluklarının kenarlarında güvenlik sağlamak ve estetik bir sınır oluşturmak amacıyla kullanılan bir korkuluk sistemidir. Genellikle bir dizi dikey destek elemanı (balaustra), bu elemanları alttan ve üstten birleştiren bir taban ve bir küpeşteden (korkuluk başlığı) oluşur. Ahşap, metal, taş, cam gibi çeşitli malzemelerden yapılarak mimari stile uyum sağlar ve mekana karakter katar.

Kapı veya başka bir pencerenin hemen üzerinde yer alan, genellikle dikdörtgen veya yarım daire şeklinde, ışıklandırma ve havalandırma sağlamak amacıyla kullanılan küçük pencere. Mimari bir detay olarak iç mekanlara doğal ışık ve ferahlık katar, aynı zamanda estetik bir bölücü görevi görür.

Bir binanın güneye bakan cephesine yerleştirilen, dışta cam bir yüzey ile içte yüksek termal kütleye sahip (genellikle siyaha boyanmış beton, taş veya tuğla) bir duvar arasında hava boşluğu bırakılarak oluşturulan pasif güneş enerjisi sistemidir. Güneş ışınları camdan geçerek duvarı ısıtır, bu ısı duvar tarafından emilir ve yavaşça iç mekana salınarak doğal bir ısıtma sağlar. Bu sistem, enerji verimliliği yüksek ve sürdürülebilir binalar için kullanılır.

Fransızca kökenli bir terim olup, "gözü aldatan" anlamına gelir. İç mekan tasarımında, iki boyutlu bir yüzeyde üç boyutlu bir gerçeklik yanılsaması yaratmak için kullanılan bir resim tekniğidir. Bu teknik, derinlik, mesafe veya nesnelerin varlığı gibi görsel efektlerle mekanlara ilginç ve şaşırtıcı bir boyut katar.

Fransızca 'gözü aldatmak' anlamına gelen, iç mimaride ve sanatta kullanılan bir resim tekniğidir. Bu teknikte, nesneler ve sahneler o kadar gerçekçi bir perspektif ve detayla tasvir edilir ki, izleyici iki boyutlu yüzeyi üç boyutlu bir gerçeklik olarak algılar. Duvarlarda sahte pencereler, nişler, mimari detaylar veya manzaralar yaratmak için kullanılarak mekana derinlik ve optik bir illüzyon katılır. Bu sayede, fiziksel olarak var olmayan unsurlar varmış gibi gösterilir.

Trumeau ayna, genellikle şömine üstü veya iki pencere arasındaki dikey duvar boşluklarına yerleştirilen, üst kısmında dekoratif bir resim, oyma veya kabartma panelinin bulunduğu ve alt kısmında büyük bir aynanın yer aldığı klasik bir dekoratif öğedir. Mekana derinlik ve zarafet katar.

Duvar panellerine veya şömine üstü gibi mimari bir öğeye entegre edilen, genellikle üst kısmında bir resim, oyma veya dekoratif bir panel barındıran zarif bir ayna türüdür. Fransız kökenli bu dekoratif obje, mekanlara derinlik, ışık ve klasik bir zarafet katarken, aynı zamanda bir sanat eseri işlevi görür. Özellikle yüksek tavanlı odalarda dikey algıyı güçlendirmek için idealdir.

Uçan merdiven, basamakların duvara veya merkezi bir taşıyıcıya gizli bir şekilde monte edildiği, altından boşluklu bir görünüm sunan modern bir mimari ve iç tasarım öğesidir. Korkuluksuz veya minimalist korkuluklarla tasarlanarak mekanlara ferahlık, hafiflik ve çağdaş bir estetik katarken, aynı zamanda odanın görsel bütünlüğünü bozmadan dikey sirkülasyon sağlar.

Valans, pencere veya yatak gibi alanların üst kısmına yerleştirilen, dekoratif amaçlı bir kumaş veya sert paneldir. Perde çubukları, jaluzi mekanizmaları veya yatak kanopisi kenarlarını gizleyerek mekana estetik bir bitiş ve zarafet katar. Odaların genel dekorasyonuna uyum sağlayarak bütünleyici bir görünüm sunar.

Vasistas, genellikle bir kapı veya pencere kasasının üst kısmında bulunan, küçük, bağımsız açılabilir bir pencere veya açıklıktır. Temel amacı, tam boyutlu bir pencerenin uygun olmadığı yerlerde ek havalandırma ve doğal ışık sağlamaktır. Menteşeli veya pivotlu sistemlerle içe ya da dışa doğru açılabilir.

Venedik sıvası, mermer tozu, kireç ve doğal pigmentlerden oluşan, duvara katmanlar halinde uygulanan geleneksel bir İtalyan sıva tekniğidir. Uygulandığı yüzeye pürüzsüz, parlak ve mermer benzeri derinlikli bir görünüm kazandırır. Su buharına dayanıklılığı ve nefes alabilen yapısıyla özellikle banyo, mutfak gibi nemli alanlarda ve lüks iç mekan tasarımlarında tercih edilir.

Veranda, açık havada dinlenme ve sosyalleşme amacıyla, genellikle bir yapının zemin katına bitişik olarak inşa edilen, üstü kapalı veya açık bir dış yaşam alanıdır. Evle doğrudan bağlantılı olup, genellikle bahçe veya manzaraya açılır, dış mekanla iç mekan arasında hoş bir geçiş sunar.

Bakır, pirinç veya bronz gibi metallerin yüzeyinde doğal veya yapay oksidasyon sonucu oluşan, karakteristik mavi-yeşil renkli patine tabakasıdır. Mobilya donanımları, aydınlatma armatürleri ve dekoratif objelerde kullanılarak mekanlara antik, rustik veya endüstriyel bir estetik katar, yüzeylere derinlik ve yaşanmışlık hissi verir.