Barok Stili
Barok, 17. yüzyılın başlarında Roma’da doğan ve 18. yüzyılın ortalarına kadar Avrupa sanatına ve mimarisine egemen olan bir stildir. Kelime kökeni, Portekizce’deki “barroco” (düzensiz şekilli inci) kelimesine dayanan bu akım, başlangıçta bir önceki Rönesans döneminin denge, uyum ve rasyonelliğine karşı bir tepki olarak görülmüştür. Barok sanat, Katolik Kilisesi’nin Karşı-Reformasyon hareketinin bir aracı olarak ortaya çıkmış, sanatı halkı etkilemek, duygulandırmak ve kilisenin gücünü göstermek için kullanmıştır. Bu nedenle stilin temel özellikleri drama, hareket, duygu yoğunluğu, zenginlik ve ihtişamdır.
Mimaride Barok, devasa ölçekler, dalgalanan cepheler, karmaşık geometrik planlar, zengin heykelsi süslemeler ve ışık-gölge (chiaroscuro) oyunlarıyla kendini gösterir. Gian Lorenzo Bernini’nin Roma’daki Aziz Petrus Bazilikası’nın iç tasarımı ve Fransa’daki Versay Sarayı, Barok mimarinin ve iç mekan tasarımının en görkemli örnekleridir. İç mekanlarda, tavanlar genellikle illüzyonist fresklerle (trompe-l’œil) süslenerek gökyüzüne açılıyormuş hissi verilir. Mermer, yaldızlı sıva, bronz ve değerli ahşaplar gibi lüks malzemeler bolca kullanılır.
Barok mobilyalar da bu görkemli ve heykelsi anlayışı yansıtır. Mobilyalar büyük, ağır ve son derece süslüdür. Genellikle ceviz, meşe ve abanoz gibi koyu renkli masif ahşaplardan yapılırlar. Yüzeyler, karmaşık oyma işçiliğiyle bezenir; melek figürleri, mitolojik sahneler, akantus yaprakları, girlandlar ve volütler (kıvrımlı helezonik formlar) sıkça kullanılan motiflerdir. Altın varak kaplama, mobilyalara zenginlik ve parlaklık katmak için yaygın olarak uygulanır. Bacaklar genellikle torna işi, volütlü veya heykelsi formlardadır. André-Charles Boulle tarafından geliştirilen, pirinç ve kaplumbağa kabuğunun ahşap üzerine kakma tekniği (Boulle marküterisi) dönemin en lüks mobilya bezeme sanatlarından biridir. Barok stil, mutlak monarşilerin ve kilisenin gücünü yansıtan, izleyicide hayranlık ve huşu uyandırmayı amaçlayan, abartılı ve dinamik bir estetik sunar. Zamanla bu ağır ve resmi stil, yerini daha zarif ve hafif olan Rokoko’ya bırakmıştır.
