Chesterfield Koltuk

Chesterfield koltuk, iç mimarlık ve mobilya tarihinde kendine özgü bir yere sahip, zamansız bir tasarım klasiğidir. Kökeni 18. yüzyıl İngiltere’sine dayanan bu modelin, adını 4. Chesterfield Kontu Lord Philip Stanhope’dan aldığına inanılmaktadır. Rivayete göre Kont, bir beyefendinin takım elbisesini buruşturmadan dik bir şekilde oturabileceği, ancak yine de konforlu bir koltuk tasarlanmasını istemiştir. Bu talebin sonucunda, günümüz Chesterfield koltuğunun temel tasarım prensipleri ortaya çıkmıştır. Modelin en belirgin ve ayırt edici özelliği, derin düğmeli döşeme tekniği olan kapitonedir. Bu teknik, döşemelik malzemenin (geleneksel olarak deri) belirli aralıklarla içe doğru çekilip düğmelerle sabitlenmesiyle oluşturulan baklava desenli, hacimli bir yüzey yaratır. Bu yapı, koltuğa sadece estetik bir derinlik katmakla kalmaz, aynı zamanda malzemenin dayanıklılığını ve formunu uzun yıllar korumasını sağlar. Chesterfield tasarımının bir diğer imzası ise sırt ve kolçakların aynı yükseklikte ve genellikle dışa doğru kıvrımlı (volüt formunda) olmasıdır. Bu ‘rolled arms’ olarak bilinen yapı, koltuğa heybetli ve sarmalayıcı bir görünüm kazandırır. Geleneksel Chesterfield koltuklar, genellikle koyu renkli, parlak veya eskitilmiş görünümlü hakiki deriden imal edilir; bordo, koyu yeşil, kahverengi ve siyah en klasik renkleridir. Ayakları ise genellikle torna tekniğiyle şekillendirilmiş, masif ahşaptır ve bazen pirinç tekerleklerle sonlanır. Başlangıçta aristokratların kütüphanelerini, kulüplerini ve malikanelerini süsleyen bu model, zamanla lüksün, asaletin ve entelektüel birikimin sembolü haline gelmiştir. Günümüzde Chesterfield koltuk, klasik köklerinden kopmadan modern ve eklektik mekanlara da başarıyla adapte olmuştur. Deri yerine kadife, keten gibi farklı kumaşlarla ve canlı renklerle de üretilerek daha geniş bir estetik yelpazeye hitap etmektedir. Endüstriyel, bohem veya modern minimalist bir dekorda dahi güçlü bir odak noktası ve kontrast unsuru olarak kullanılabilmektedir.