Dikey Bahçe

Dikey bahçe, binaların iç veya dış duvar yüzeylerine özel modüler sistemler, hidroponik veya toprak bazlı yöntemlerle bitkilerin dikey olarak dikildiği ve büyütüldüğü yaşayan bir mimari ve dekorasyon öğesidir. Genellikle ‘Yeşil Duvar’ veya ‘Yaşayan Duvar’ olarak da bilinir. Bu konsept, ilk olarak Fransız botanikçi Patrick Blanc tarafından modern anlamda popülerleştirilmiş olsa da, antik çağlardan beri teraslı tarım ve asma bahçeleri gibi dikey bitkilendirme örnekleri mevcuttur.

Dikey bahçeler, kentsel alanlarda yeşil alan eksikliğini gidermenin etkili bir yoludur. Kent estetiğine katkıda bulunmanın yanı sıra, hava kirliliğini azaltarak oksijen üretir ve karbondioksit emer. Ayrıca, binaların ısı yalıtımına yardımcı olarak enerji tüketimini düşürebilir ve ses yalıtımı sağlayarak iç mekan akustiğini iyileştirebilir. Biyofilik tasarım prensiplerine uygun olarak, insan-doğa bağlantısını güçlendirir, stres seviyelerini azaltır ve genel refahı artırır. Bakımı, entegre sulama ve drenaj sistemleri sayesinde kolaylaştırılır. Çeşitli bitki türleri kullanılarak farklı iklim ve ışık koşullarına uyum sağlayabilir, böylece her türlü iç ve dış mekana özgün bir dokunuş katarak yaşam kalitesini artırır.